Druk week-end achter de rug. Zaterdagnamiddag was het de bedoeling om terug een dubbel te spelen voor de interclub. 's Morgens nog snel het gras afgereden. Toen ik gedaan had kreeg ik telefoon dat ik enkelspel ook moest spelen. Eigenlijk zag ik dat niet zitten, maar er was niemand anders dus vooruit dan maar. Zoals regelmatig bij mij werd het weer een marathon wedstrijd van ruim 2u30. Daarna kwam er ook nog een dubbel bij. Kortom de pees werd op de proef gesteld. Maar buiten wat lichte last viel het wel mee.

Zondagmorgen was een heel ander verhaal. Echt veel last, dus ik vreesde al het ergste. Lopen zat er zeker niet in maar we kregen loopmaat Dirk en de kinderen op bezoek voor een bbq, en met al dat eten en drinken ging het er wellicht toch niet van gekomen zijn. Gisterenmorgen was het al wat beter maar ik heb toch maar een afspraak gemaakt bij de sportarts voor vanavond. Gisterenavond wou ik toch eens testen. Helaas stortregen buiten dus ik besliste om ffkes te wachten. Maar tbleef maar regenen. Om half negen dan toch maar aangezet in de gietende regen. 4 km gelopen zonder pauze ditmaal. En eigenlijk voelde het nog niet zo slecht aan. Enkel drijfnat :) Dus ik denk dat het loos alarm was. Maar k' ga vanavond toch eens een echo laten nemen. Zo ben ik 100% zeker. En indien alles ok is en ik krijg het akkoord van de dokter dan wil ik tegen volgende week aan 10km zitten. Dus Gent staat voorlopig nog steeds op de planning. Al zal het al joggende zijn. Vanavond weet ik wellicht meer. Deze middag ga ik ook trachten de verslagjes te lezen van weblogloop. Tzag er plezant uit aan de foto's van Homer te zien.

Update : Kom net van de dokter terug. Goed en slecht nieuws. Er is maar een heel klein beetje vocht meer en ik mag blijven lopen. Slecht nieuws - Gent en Brussel zijn niet aan te raden. Voor juni geen wedstrijden. Wel zou ik binnen 2 weken terug aan 10 km moeten zitten.

Dat is het motto de laatste dagen. We gaan vooruit maar we bouwen rustig aan op. Gisteren 6km gelopen aan 6'30" met 1 pauze van 2 a 3 mins. Beetje last maar niets ergs. Alweer een kilometertje bij dus. Vandaag mag ik terug een partijtje tennis ( interclub ) spelen en morgen als het goed aanvoelt 7 km lopen. Tzal wel in de ochtend zijn want op middag komt loopmaat Dirk met communicant bqq-en. Nu maar hopen dat de regen pas 's avonds komt.

Aan dit tempo hoop ik om ergens eind volgende week of er net na terug aan 10 km te zitten. Dat zou mooi zijn want dan kan ik onverwacht toch nog Gent lopen. Al zal het met de handrem op zijn. Brussel is ook nog niet verloren maar het mag niet meer fout gaan nu. Voor de liefhebbers mijn eerste overzichtje in 2 maand tijd. Morgen doe ik de hartslagmeter eens aan ook. Kvrees wel voor het resultaat.

Zondagavond had ik toch wat pijn van de tennis zaterdag en het rondcrossen in Antwerpen op zondag. Gisteren was daar raar genoeg maar weinig van te merken. Dus dilemma : "ga ik lopen of rust ik nog". Na wat getwijfel toch beslist om te gaan lopen en evt na 1 km al te stoppen indien nodig. Het weer was zowiezo zalig om iets buiten te doen.

Ook Ilse ging haar toerke doen en daarom had loopmaat Dirk afgesproken om met zijn vrouwtje tot bij ons te komen. De vrouwen gingen voor 10 km maar Dirk wou blijkbaar persé met deze sukkelaar mee. Nog meer verbazing toen ik 1.5 km kon lopen zonder echt veel last te hebben. Dan 400m stappen en toen terug lopen. 1km - 2km ja zelfs 2.5km gelopen en geen pijntjes. 't Ging traag ja dat wel maar het is 7 weken geleden dat ik die afstand zonder pijn gedaan heb. Nuja 4km lopen en 500m stappen lijkt voor een marathonloper een mooie opwarming maar voor mij is dit echt een grote stap vooruit. Morgen proberen we nog eens 4 a 5 km en indien dit ook zonder pijn kan dan ben ik eindelijk op de goeie weg denk ik. Het was van eind februari geleden dat ik nog eens plezier gehad heb in lopen.

Hopelijk ben ik nu niet "te" enthousiast maar na al die miserie ben ik al snel tevreden. Ik zal al blij zijn als ik morgenavond nog een positieve post kan doen. Misschien dat al jullie steunbetuigingen zondag geholpen hebben. Zonder jullie allemaal had ik het al lang opgegeven. Zoals op sommige blogs nog te lezen is, de bloggertjes hebben ondertussen een hechte band. Zo en nu weer verderwerken want dat moet helaas ook nog gebeuren.

Gisteren heb ik een tennis wedstrijd gespeeld. Dubbel uiteraard. Enkelspel is nog niet voor mij weggelegd. En 3 sets dubbel met volle inzet ook nog niet want ik kreeg flink last op het einde.

Deze morgen dan om 7 uur de wekker gezet en alles klaargemaakt om naar Antwerpen te vertrekken. Gelletjes, sportdrank water etc. Zelf ook de loopkleren aangetrokken om evt de laatste km's met Dirk af te leggen. Zo had ik toch een beetje het gevoel om erbij te horen. De rit verliep vlot en om 8u45 stonden we al aan de expo tent om onze nr af te halen. Daarna kwamen we al snel Katrien, Edith, Gert, Coach Mario en Jan tegen. Sorry als ik iemand vergeten ben. Daarna moest ik snel richting waaslandtunnel voordat die gesloten werd. Aan km 8 zag ik iedereen voorbijkomen. Ongeloofelijk welke voorsprong die eerste mannen al hadden. Wat een snelheid. Daarna ging het naar km 15 en daar liep het mis. Enorm veel straten afgesloten en toen ik er aankwam was iedereen al voorbij. Dan maar snel richting 25 km punt. Daar was ik nog net op tijd om Dirk te zien. Maar die zat er al goed door en hij gind de 42 niet halen dacht hij. Helaas maar dan maar samen met de wagen naar km 41. Iedereen had het lastig gehad blijkbaar. Ik riep nog naar Jan maar die hoorde me zelf niet.

Ondertussen waren onze vrouwen en kinderen ook in Antwerpen aangekomen en kwam ik Tinne en Ilse tegen op de fiets. We gingen daarna nog richting Groenplaats maar helaas Gert kheb u daar niet meer gezien. Maar we zien elkaar binnenkort nog wel eens. Hopelijk ik dan ook in de wedstrijd. Want dat het deed pijn vandaag. Niet alleen aan de voet maar vooral in het hartje. Wat had ik hier graag meegelopen. Hopelijk lukt Eindhoven. Volgende week ga ik in elk geval wat kine volgen.

In ieder geval een mooie en geslaagde dag. Nogmaals een dikke proficiat aan alle marathon en 10 miles loop(st)ers.

Zondag heb ik 2 x 500 gelopen. Maandag dan 2 x 5 min. Gisteren dan 2 x 1 km en dinsdag 20 km op de fiets gereden. Allemaal niet mega maar we zijn terug in beweging. Het blijft wel steeds lopen met lichte pijn. Maar na de coldpack is alles weg en heb ik geen last meer. Dat is in elk geval al een klein stapje vooruit. Vanavond gaan we nog een balletje slaan en morgen probeer ik 2 x 1.5 km te doen. Echt traag opbouwen dus maar ik mag nie forceren want dan loopt het mis.

Zondag kom ik in elk geval naar Antwerpen om te supporteren. Er wordt lekker weer voorspeld dus dat gaat meevallen. Loopmaat Dirk gaat er zijn eerste marathon lopen. Ik heb hem ingeschreven zonder dat hij het wist dus ik moet hem zeker aanmoedigen. En ik vind het zowiezo fijn om de blogfamilie eens terug te zien. Altijd gezellig die ontmoetingen.

Vandaag terug een nieuwe start. De laatste dagen was het hier stil maar we zijn met de familie naar Center-parcs geweest. Een verrassingsweekendje voor Ilse die 40 werd. Zij dacht dat de familie vrijdag kwam eten maar er was al met iedereen afgesproken dat we het daar gingen vieren. Een grote verrassing toen we daar aankwamen en bleek dat iederaan daar al zat. Het weer viel ook best mee. Veel beter dan eerst voorspeld. Dus zaterdag wat gefietst en gisteren heb ik 2 x 500 m gelopen.

Peanuts maar beter voorzichtig deze keer. Donderdag trouwens ook rustig wat balletjes geslaan met mijn broer. Zo een half uurke op 't gemak. Ik voelde dat het niet meer mocht zijn maar kheb niet echt last gehad. Topsport is het nog niet allemaal maar we bewegen weer. Vanavond 2x 5mins lopen met 5 mins stappen ertussen. Zo gaan we de komende 3 weken verder opbouwen naar terug een kleine 10 km lopen. Hopelijk is het deze keer de goeie start. Morgen in elk geval terug een uurtje op de fiets. Dat zal nodig zijn want ik voel dat de conditie ondertussen een ramp is. In elk geval in tegenstelling tot de vorige weken ben ik weer wat positief gestemd.

Ik geraak er maar niet vanaf. Maar na een dieptepunt zaterdag na alweer een mislukte poging ben ik van plan er de moed in te houden. Nadat ik Tinne haar post las heb ik me voorgenomen om er in te vliegen. Misschien niet direct met lopen maar we gaan terug starten op de home-trainer. Ook ga ik kijken of ik al wat kan tennissen. Kheb ondertussen ook oefeningen gekregen om de kuiten en de achillespees weer soepeler te krijgen want dat blijkt mogelijks het probleem te zijn dat het telkens terug mis is. Volgende week beginnen we dan terug te lopen maar nu in blokjes zoals bij mijn vorige blessure. Dus zoals een echte "start-to-runner". Lopen en stappen en vermijden van al te snel een half uur aan één stuk de boel te belasten. Hopelijk dit keer met meer succes.

Goed nieuws is het niet echt maar kga niet meer bij de pakken blijven zitten. Na 10 dagen niets van sport gedaan te hebben moet ik dringend op een andere manier wat stoom aflaten. Want als je gewoon bent om bijna alle dagen te sporten loop je op den duur de muren op.

Sinds dinsdag heb ik geen enkel pijntje meer gehad aan mijn achillespees. Dus de rust lijkt echt wel effect te hebben. De voetjes vinden de verplichte rust blijkbaar prima. 't Is ook alweer bijna 10 dagen geleden dat ik nog eens gelopen heb. Het kriebelt enorm om de schoenen aan te binden. Maar ik heb me voorgenomen om zeker voor het week-end niet te lopen. Das enorm moeilijk geloof mij, maar ik ga niet zondigen. Mijn volgende start moet de goede zijn. Verder weinig of niets van sport gedaan. Ik zat zodanig in de put dat ik ook niet op de home-trainer enzo wou.

Maar ik denk terug positief. Verder is er weinig nieuws te melden. Dat is ook normaal. Dit is een loopblog en als je al 5 weken niet meer echt loopt valt er ook niet zoveel te vertellen. Dus fingers crossed en hopen dat ik dit week-end met positief loopnieuws kan komen. Ondertussen is maart qua kilometers bijna mijn loopdieptepunt geworden. Op februari vorig jaar na. Toen zat ik met de linker achillespees in de rats.